پاداش امیر بودن

به گزارش سادس، 1- نمایش نه چندان امیدوار کننده تیم ملی در دیدارهای انتخابی جام جهانی و متعاقب آن در دیدارهای دوستانه بخصوص در تورنمنت کافا، هواداران فوتبال ایران و کارشناسان را برای حضور در جام جهانی نگران کرده بود.

بسیاری معتقد بودند نیمکت تیم ملی برای این تورنمنت  باید به مربی به مراتب بهتر و باکیفیت‌تری سپرده شود اما سرمربی تیم ملی تلاش کرد تا با همان تاکتیک نخ‌نما و کهنه خودش در تعریف و تمجید از رقبایی که برابر آنها نتیجه نگرفته و البته در وهله بعد با رویافروشی، نیمکت لرزان خود را حفظ کند. وقتی تیم ملی 4 گل از قرقیزستان و کره‌شمالی خورد و زنگ خطر برای ما در آسان‌ترین گروه ممکن برای صعود به جام جهانی به صدا درآمد امیر قلعه‌نویی از نزدیک شدن سطح تیم‌های قاره آسیا سخن گفت و چه کسی است که نداند این توجیه برای هواداران اصلا قابل قبول نبود.

صعود به جام جهانی 48 تیمی در حالیکه قاره آسیا 8.5 سهمیه داشت به عنوان یک نتیجه تاریخی از سوی کادر فنی تیم ملی فاکتور شد تا این سوال مطرح شود که اگر این صعود اتفاقی فوق‌العاده است مربیان 6 دوره قبلی که تیم ملی را با سهمیه‌های به مراتب کمتر به جام جهانی رسانده‌اند آیا یک شاهکار تاریخی را رقم زده‌اند؟

پس از آن تیم ملی وارد پروسه آماده‌سازی برای جام جهانی شد و تساوی برابر تاجیکستان و شکست در فینال کافا برابر ازبکستان باز هم با همان توجیه همیشگی همراه بود: «تیم‌های آسیایی در حال پیشرفتند و فاصله‌ها کم شده است.»

2- قرعه‌کشی جام جهانی انجام شد. شاید اگر خود قلعه‌نویی قرار بود رقبا را انتخاب کند گروه ما خیلی آسان‌تر از این نمی‌شد بخصوص که سایر تیم‌های بزرگ آسیا در گروه‌هایی به مراتب سخت‌تر قرار گرفتند. حالا قلعه‌نویی و دستیارانش به این باور رسیده بودند که می‌توان از این گروه صعود کرد و دست به رویافروشی زدند. سرمربی تیم وعده دو مرحله صعود می‌داد و قرار بود نتایجی رقم بخورد که کشور یک هفته تعطیل شود اما در عمل خبری از این اتفاقات جذاب نبود.

3- تیم ملی آماده حضور در جام جهانی بود که یه جمله از قلعه‌نویی باز هم توجهات را به خود جلب کرد. او در دو مصاحبه مختلف تاکید کرد صعود از تورنمنت 48 تیمی به مراتب سخت‌تر از رقابت‌های 32 تیمی است. این حرف اگر چه بیشتر به یکی از جملات قصار گزارش‌های جواد خیابانی شباهت داشت اما این سرمربی تیم ملی بود که می‌خواست در جامی که تیم‌های سوم آن هم شانس صعود داشتند کار خود را سخت جلوه دهد در حالیکه تیم ما 8 سال قبل با 4 امتیاز و در گروهی که اسپانیا، پرتغال و مراکش در آن حضور داشتند موفق به صعود نشد.

از سوی دیگر قلعه‌نویی معتقد بود که تیمش باید دو هفته زودتر به مکزیک می‌رفت تا بدن بازیکنان با شرایط اختلاف ساعت هماهنگ شود. او پس از مسابقات گفت که بدن بازیکنانش در بازی اول خواب بود اما به نظر می‌رسد به او نگفته بودند که سایر تیم‌های نیز تقریبا در همان مقطع زمانی راهی کشورهای میزبان شدند و هیچ تیمی دو هفته زودتر به محل کمپ خود نرفته بود.

4- تیم ملی در دیدار نخست که مهمترین امید ما برای کسب 3 امتیاز بود با یک تساوی ناامیدکننده و نمایشی پرانتقاد نشان داد که هنوز ایرادها و معضلات ساختار دفاعی‌اش را حل نکرده و با ادامه این روند نمی‌تواند در جامی که حتی 8 تیم سوم گروه‌ها هم شانس صعود دارند کاری از پیش ببرد. جالب اینکه سرمربی تیم ملی پس از این مسابقه به شکلی ناباورانه این دیدار را بهترین بازی مرحله گروهی تا آن مقطع از تورنمنت خواند. اگر چه قلعه‌نویی قطعا در خلوت خود به ایرادات و عملکرد پراشتباه تیمش بخصوص در فاز دفاعی معترف است.
تیم ملی در دو بازی بعدی هم بدشانس بود و هم شجاعت لازم را نداشت. نه بلژیک و نه مصر تیم‌های شکست ناپذیری نبودند و در برخی دقایق نشان دادیم که با فشار روی آنها می‌توانیم به گل برسیم بخصوص پس از 10 نفره شدن شاگردان رودی گارسیا که می‌توانستیم دروازه کورتوآ را باز کنیم اما احتیاط و تعویض‌هایی که چاره‌ساز نبود باعث شد از هر کدام از این دو بازی یک امتیاز کسب کنیم.

5- نباید فراموش کرد که تیم ما در این تورنمنت بدشانس هم بود. در اواسط دور گروهی و براساس آمار و احتمالات شانس صعود تیم‌های سه امتیازی با تفاضل گل صفر بیش از 96 درصد برآورد می‌شد اما در نهایت نتایج دور پایانی مرحله گروهی به شکلی عجیب به ضرر ما رقم خورد تا همان شانس 4 درصدی اتفاق افتاده و به شکلی دراماتیک از دور مسابقات کنار برویم.

حالا دیگر رویاها برباد رفته و نوبت به دستاوردسازی و توجیه این نتایج رسیده بود. فدراسیون و کادر فنی عملیات حفاظت از امیر را آغاز کردند؛ مطالب حماسی در سایت فدراسیون، پوشش مصاحبه‌های ساختگی از بزرگان فوتبال دنیا که اکثرا واقعیت نداشت و توسل به آمارهای مختلف برای اینکه به ما بقبولانند این تیم در جام جهانی چیزی شبیه به معجزه را رقم زده است.
سرمربی تیم ملی دستاوردها را یکی پس از دیگری پشت هم ردیف کرد تا شاید فراموش کنیم که چگونه در جام جهانی 48 تیمی هم به مرحله حذفی راه پیدا نکردیم و حتی چگونه پاداشی یک میلیون دلاری برای رسیدن به این تورنمنت در نظر گرفته شد. صعودی که حداقل خواسته هواداران بود و بسیاری از تیم‌هایی که سال‌ها در حسرت صعود بودند یا اصلا جام جهانی را تجربه نکرده بودند در این دوره حضور داشتند.

6- تیم ملی روز چهارشنبه به تهران برگشت و فدراسیون تصمیم گرفت برای تیمی که در دور گروهی حذف شده و هیچ بردی در این مسابقات نداشته مراسم استقبالی به زعم خود باشکوه ترتیب داده و دوباره همه را شگفت‌زده کند. کم کم داشتیم به این نتیجه می‌رسیدیم که شاید واقعا تیم ملی شاهکاری در این تورنمنت رقم زده که ما از آن بی خبریم. تیم ملی به فرودگاه رسید و سرمربی تیم ملی مطابق انتظار، بجای پاسخگویی برابر رسانه‌های گروهی به اتاقی دیگر رفت تا با خبرنگاری که به شکلی اغراق‌آمیز از قلعه‌نویی و تیمش تعریف و تمجید می‌کرد مصاحبه کند.

اینجا بود که از دستاورد دیگری رونمایی شد: «ما برابر مصر بیشترین امیدگل تیم ملی در جام‌های جهانی را داشتیم.» جالب اینکه چند متر آن طرف‌تر هومن افاضلی هم در گفت‌وگو با رسانه‌ها به همین نکته اشاره کرد تا این تصور بوجود بیاید که هماهنگی‌هایی برای بیان دستاوردها بین کادر فنی وجود دارد.
فردای آن روز هم در رسانه‌ها اعلام شد که دیدار ایران و مصر بیشترین بیننده تلویزیونی در دور گروهی را داشته و احتمالا به زودی این اتفاق هم به دستاوردهای تیم ملی در جام اضافه خواهد شد!

7- جام جهانی با تمام حواشی برای فوتبال ما به پایان رسید و حالا باید به سرعت به فکر آماده‌سازی تیم ملی برای جام ملت‌ها باشیم. یکی از مهمترین مطالبه‌های فوتبال‌دوستان از کادر فنی تیم ملی تغییر نسل و ساختن تیمی به مراتب جوان‌تر برای جام جهانی آینده و حتی جام ملت‌های پیش رو در عربستان است. اتفاقی که قلعه‌نویی و دستیارانش در طول نزدیک به 4 سال حضور روی نیمکت تیم ملی تلاش و رغبت چندانی برای آن نداشتند و نتیجه آن فرستادن دومین تیم پیر جام جهانی به آمریکا بود. تیمی که حتی به جوانانی که با خود برده بود نیز اعتماد نکرد و نه به آنها فرصت بازی داد و نه صعودی تاریخ‌ساز را رقم زد تا در هر دو بخش بازنده باشیم.

قلعه‌نویی به آرزویش برای نشستن روی نیمکت تیم ملی در جام جهانی رسید و حالا وقت آن رسیده تا تیم ایران با نگاهی نو و ایده‌های جدید خود را برای تورنمنت‌های پیش رو آماده کند. تیم ملی فرصت چندانی تا جام ملت‌ها ندارد و حتی همین امروز هم برای انتخاب جانشین قلعه‌نویی در تیم ملی دیر است.